Język reklam telewizyjnych i ogłoszeń prasowych. Dokonaj analizy na stosownie wybranym materiale.

I. Literatura podmiotu:
przykłady reklam i ogłoszeń prasowych,
nagrany materiał z reklamami.
II. Literatura przedmiotu:
1. Bralczyk, Jerzy. Język na sprzedaż. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy,
1999. ISBN 83-905106-1-8.
2. Lewiński, Piotr. Retoryka reklamy. Wrocław: Wydawnictwo Astrum, 1999.
ISBN 83-229-1957-3.
3. Doliński, Dariusz. Psychologiczne mechanizmy reklamy. Gdańsk: Gdańskie
Wydawnictwo Psychologiczne, 2003. ISBN 83-89120-66-6.
III. Ramowy plan wypowiedzi:
Teza: Język reklam i ogłoszeń prasowych jest specyficznym kodem porozumiewania
między nadawcą a odbiorcą.
1. Wprowadzenie do zagadnień związanych z reklamą i komunikatami perswazyjnymi.
2. Charakterystyka kategorii reklam i ogłoszeń.
3. Zjawiska językowe w reklamie i ogłoszeniu.
4. Kierunki modyfikacji języka reklamy i ogłoszeń w przekazie medialnym.
Wnioski:
– język reklam i ogłoszeń prasowych wykorzystuje kod powszechny;
– hasła reklamowe zbudowane są krótko i wywołują pozytywne wrażenia;
– w reklamie wykorzystuje się utarte frazy;
– do reklam wprowadza się język potencjalnego odbiorcy (np. młodego pokolenia);
– ogłoszenia prasowe obarczone są skrótami myślowymi i błędami (łącznie z ortograficznymi);
– zarówno reklama, jak i ogłoszenia wypełnione są sloganami i peryfrazami;
– komunikaty werbalne reklam wzmacniane są przez znaki graficzne, komunikowanie
symboliczne;
– zarówno reklama, jak i ogłoszenia wykorzystują zdania pojedyncze;
– porównania i metafory są siłą wymowy reklamy;
– reklama wykorzystuje grę słów;
– ogłoszenia i reklamy wykorzystują wyrazy z języków obcych.
IV. Materiały pomocnicze:
1. Prezentacja multimedialna.
2. Aneks z materiałami – wycinki prasowe ogłoszeń i reklam.
3. Fragmenty nagrań reklam.

Jak cierpienie wpływa na człowieka?

Jak cierpienie wpływa na człowieka? Przedstaw obraz cierpienia w literaturze
różnych epok.
I. Literatura podmiotu:
1. Księga Hioba. Ewangelia według. św. Mateusza. W: Pismo Święte Starego i Nowego
Testamentu: Biblia Tysiąclecia. Oprac. zespół biblistów polskich. Poznań – Warszawa:
Wydawnictwo Pallottinum, 1982.
2. Mickiewicz, Adam. Dziady, cz. II i IV. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, 1992.
ISBN 83-07-02040-9.
3. Mickiewicz, Adam. Konrad Wallenrod. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich,
1991. ISBN 83-04-03340-2.
4. Parandowski, Jan. Mitologia: wierzenia i podania Greków i Rzymian. Warszawa:
Czytelnik, 1975. ISBN 83-210-0677-9, s. 210–223 [Dzieje Tezeusza], s. 239–244
[Legendy kreteńskie].
II. Literatura przedmiotu:
1. Witkowska, Alina. Literatura romantyzmu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo
Naukowe, 1987. ISBN 83-01-05357-7.
2. Cierpienie. List z Taize, 2003 r. [online]. [dostęp: 10 grudnia 2005]. Dostępny
w Internecie: http://www.taize.fr/pl_article425.html
III. Ramowy plan wypowiedzi:
Teza: Wersja A – Wpływ cierpienia na człowieka.
Wersja B – Budujący i destrukcyjny wpływ cierpienia na człowieka.
1. Zdefiniowanie pojęcia cierpienia.
2. Cierpienie w ujęciu filozoficznym – wybrane teorie, doktryny, definicje itp.
3. Przyczyny cierpienia.
4. Analiza budujących i niszczących efektów cierpienia na przykładzie bohaterów literackich.
5. Uniwersalne prawdy o cierpieniu.
Wnioski:
– cierpienie i jego wpływ na człowieka rozpatrywać można, w dwóch aspektach:
cierpienie jako siła budująca i niszcząca jestestwo człowieka;
– cierpienie fizyczne i duchowe dotyka w mniejszym lub większym stopniu każdego;
– bohater literacki – cierpiący – przeważnie osamotniony jest w cierpieniu, które staje
się jego piętnem;
– cierpienie od zawsze zajmowało filozofów i twórców;
– cierpienie – ofiarą w imię ideałów;
– jednostki silne przyjmują cierpienie jako wyzwania na drodze dochodzenia do
doskonałości;
– cierpienie fizyczne w większości jest niezawinione i pochodzi od drugiego człowieka;
– cierpienie jest siłą katharsis;
– cierpienie jest tyleż wzniosłe, co tłamszące jednostkę;
– cierpieniu tradycja przypisała stosowne atrybuty i symbole.
IV. Materiały pomocnicze:
1. Prezentacja multimedialna (potrzebne: laptop, projektor multimedialny).
2. Aneks z wyborem cytatów.